Ken jij de papagaai op je schouder?

Ken je dat? Dat je op wedstrijd gaat en al een paar dagen van tevoren een bepaalde druk voelt? Of zo’n stemmetje in je hoofd wat continue roept dat je beter niet kunt gaan? Of dat je op wedstrijd bent en je proef aan het rijden bent maar helemaal niet meer weet wat je aan het doen bent?

Dat zijn situaties waar we allemaal wel mee te maken hebben, bij onszelf, maar ook bij onze stalgenoten met wie we op wedstrijd gaan.

Die druk veroorzaak je meestal zelf maar kan ook worden opgelegd door je ouders, familie of door de eigenaar van het paard waarmee je wedstrijden rijdt.

Doordat je hele doen en laten beïnvloed wordt door die druk kun je niet meer met dezelfde kunde en handigheid reageren dan dat je zonder die druk wel kunt doen. Hoe kun je nu toch beter leren presteren en hoe leer je nu omgaan met die druk of wedstrijdspanning?

Ik moet bekennen dat ik de afgelopen maanden steeds makkelijker om kan gaan met mijn eigen spanning en de druk die ik mezelf opleg.

Ik vind het ook erg bijzonder om te ervaren dat wanneer je als trainer en coach aan de slag gaat en workshop en trainingen geeft over het omgaan met wedstrijdspanning, dat je eigen prestaties gelijk onder een vergrootglas liggen. Of maak ik daar zelf een domme spanningsfout? Leg ik mijzelf hier alweer een bepaalde druk op? Vind ik zelf dat ik wel moeten laten zien dat ik het zelf heel goed kan terwijl iedereen beseft dat ik mezelf echt niet hoef te bewijzen?

Zo was ik vorige maand met mijn merrie geselecteerd voor de Halve Finale Subtop in het ZZ zwaar. Zelf had ik dat totaal niet verwacht omdat mijn prestaties tijdens de selectiewedstrijden netjes waren maar zeker niet uit boven alles uit sprongen.

En daar ging ik weer: “Wat heb ik daar te zoeken?” of ‘Mijn merrie moet nog zoveel sterker worden!”

Kortom, DÉ discussie met mezelf. Ga ik wel? Ga ik niet? Wat gaan anderen van mij vinden? Gelukkig win ik het altijd van mezelf en kon ik mijn mindset zo sturen dat ik toch met een goed overdacht doel richting Uden vertrokken ben.

Zonder aspiraties om bovenaan te eindigen in het klassement maar wel met het doel om een voor ons zo goed mogelijke proef neer te zetten! Ik was ter voorbereiding een keer extra wezen lessen en ook tijdens die les hebben we de focus gelegd op de voor ons (kracht van het paard en het vermogen om de oefening zo correct mogelijk uit te voeren) zo goed mogelijke uitvoering.

Zo loop je in de voorbereiding naar een wedstrijd toe vast wel eens tegen een valkuil op. Bijvoorbeeld:

  1. Je kijkt op de startlijst en constateert wie er allemaal meedoen (ik krijg met regelmaat berichtjes van leerlingen die behoorlijk onder de indruk zijn van de overige deelnemers die op de startlijst staan)
  2. Die onzekerheid; doe ik er wel echt goed aan om toch te starten? (Een hele herkenbare van mezelf. Ben ik er al klaar voor of toch nog niet?)
  3. Je bent aan het losrijden en ziet anderen oefeningen uitvoeren op een manier die voor jezelf nog lang niet haalbaar is omdat je paard nog zoveel kracht mist. (Help, wat een concurrentie en wat zijn eigenlijk mijn kansen?)
  4. Last but not least…. Wat vinden anderen van mij? En als het misgaat? Wat vinden ze dan van mij?

Om hier zelf mee om te gaan ben ik gezegend met een geweldig afgerichte papegaai op mijn schouder (die met een zacht stemmetje in mijn oor fluistert dat ik mijn focus moet vasthouden en die me elke keer terug haalt naar mijn doel). Natuurlijk zit die papagaai daar niet echt, maar door op een bepaalde manier mijn focus in mijn hoofd te repeteren of herhalen kan ik me echt bezig houden met wat ik ga doen in plaats van dat ik me bezig hou met alles om mij heen.

Als extra hulplijn heb ik mijn ‘groom’ goed geïnstrueerd. Ik heb afgesproken dat ze mij elke wedstrijd helpt met een triggerword. Vlak voordat ik de ring in ga herinnert ze mij, door dat woord te zeggen, aan mijn doel. Wanneer ik toch van de zenuwen mijn focus kwijt geraakt ben kan ik op deze manier mijn focus nog net op tijd resetten wanneer ik de ring in rijd.

Terug naar die druk. Je kunt jezelf leren om op een andere manier om te gaan met die druk. Die manier is voor iedereen weer anders. Je moet gaan uitvinden op welke manier jij leert afkomen van die druk.

Als eerste is het belangrijk om te kijken waar die druk vandaan komt. Vaak leggen we die druk op aan onszelf en heeft je familie of de eigenaar van het paard er niet zoveel mee. Leggen ze jou wel die druk op, praat er dan over, hoe lastig dat ook is. Kom je er samen niet uit? Overweeg voor jezelf of je de wedstrijdsport op deze manier wilt beleven of dat je liever voor jezelf op concours gaat!

Nu heb ik makkelijk praten, de paarden waarmee ik start zijn van mezelf en de enige druk die ik mezelf opleg is dat ik me druk maak om wat anderen van me vinden. En dan bedoel ik niet mijzelf persoonlijk want daar kan ik goed afstand van nemen, maar meer richting mijn boodschap die ik uitdraag als coach in combinatie met mijn eigen prestaties.

Om dat beter voor elkaar te krijgen leg ik mijn focus heel bewust op andere doelen. Zoals ik hierboven al schreef stel ik mezelf per proef een doel waardoor ik niet bezig kan zijn met al mijn gedachten om de wedstrijd heen. Elke keer als ik afdwaal naar andere gedachten dan reset ik mezelf met hulp van die triggerwords die ik in mijn hoofd herhaal. Hier kun je ook wat anders voor verzinnen, zoals een liedje of bepaalde ademhalingsoefeningen. Dat is heel persoonlijk.

Om op deze manier aan de slag te gaan met mijn focus moet ik zorgen dat ik genoeg motivatie heb om die doelen te behalen. Zonder die motivatie kan ik mijn hersenen namelijk niet genoeg prikkelen om bezig te blijven met mijn plan. Ook heb ik motivatie nodig om mezelf te blijven trainen om me te kunnen blijven concentreren. Een lastige voor mij omdat ik behoorlijk druk ben.

Als tweede is het dus belangrijk om je eigen motivatie te kennen. Schrijf je motivatie desnoods eens op een geeltje en plak dit in je zadelkast. Hierdoor herinner je jezelf aan datgeen wat je heel graag wilt bereiken, hebben of wilt behalen.

Zonder motivatie is het heel lastig om je gedrag aan te passen om je doelen te behalen. Eigenlijk kun je stellen dat motivatie altijd een (eind) doel heeft en je dus motivatie nodig hebt om met jezelf aan de slag t e gaan.

Als derde is het is goed om te weten dat er bewuste doelen zijn , maar ook onbewuste doelen. Die onbewuste doelen zijn vaak de doelen die we eigenlijk niet willen hebben, bijvoorbeeld als iemand je negatieve feedback geeft. Gevolg is dan weer dat stemmetje die een poging doet om je uit je focus te halen. “Zie je wel dat je hier niet thuis hoort!” “Moet je dat paard eens zien draven!”

De bewuste doelen zijn de doelen waar we zelf voor kiezen, waar we goed over nagedacht hebben. De doelen die we kiezen om onszelf te verbeteren, om een focus vast te houden. Hier hebben we weer die aandacht voor nodig, die motivatie om dat bewuste doel te behalen.

Wanneer je op de hoogte bent van bewuste en onbewuste doelen leer je ook die onbewuste doelen te herkennen. Het mooiste is dan als je jezelf leert om die boze papagaai die in je oor fluistert er met één beweging vanaf te meppen. Je kunt dan je focus weer in de plaats terug zetten en weer voor je doel gaan!

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.